Friday, December 10, 2004

3 dakika.

...neyi neden yaptığını bilmiyor,sonra da ölüp gidiyorsun.bugün garipti.tek kelimeyle öyle.buna sebep olanlar yanındaki insanlar,söylememe gerek yok.bugün nefretti.tek kelimeyle öyle.buna sebep olanlar karşılaştığın insanlar,söylememe gerek yok.bugün cok modaydı.tek kelimeyle öyle.buna sebep olanlar yeni tanıştığın insanların seni fotoğraf çekimine çağırmasıyla gaza gelip seçtiğin tarz kıyafetler,söylememe gerek yok.açıkcası kırıldım.çok.gereksiz insanlar.gürkan ın böyle bir şey yapması beni inanılmaz kırdı.onu o tip bir insan olarak tahmin etmek bana hala daha dokunuyor zaten,üzülüyorum.ama tabii,o böyle davranmakta haklı,çünkü ben onu istemeyen insanım değil mi?değil ki.anlamak istemiyor.insan neden böyle bir şeyi anlamak istemez onu da anlamıyorum.üreme içgüdüsü müdür nedir?"arkadaş kalmak istemiyorum."numaracı.numaracısın işte.ayakkabılarım sıkıyor fakat çıkarmak istemiyorum.insanları umursamak istemiyorum.benim hakkımda ne düşündükleri de umurumda değil.paris e gitmek istiyorum oski'mle.uçağa binelim,yere inerken tekerlerden biri güm diye piste konsun,o an özgür olmanın hissiyle zevkten içimiz geçsin,otel odamız gidelim,dışarıyı seyrederken birbirmize sarılalım,"evvet,sonunda!beraberiz ve-inanamıyorum,burdayız!",sokaktaki cafélerde oturalım,sigaralarımız,kahvelerle,insanları inceleyelim,francophone olmanın keyfini çıkaralım,dolaşalım,dolaşalım,dolaşalım,yaşadıklarımızı unutulmaz birer an yapalım...yapalım mı?3 saniye kaldı.şarkının bitmesine.2...1...

0 Comments:

Post a Comment

<< Home