candy

hersey mavi.
hersey gittikce mavilesiyor.
aklim basima karisiyor.
renklerim,uykularim akip gidiyor.
yalnizligim,kanima karisip gidiyor.
hersey o kadar cok,o kadar yogun ki.
dusunceler gerceklerden daha yogun.
daha cok.
sen.
sen daha coksun.
daha fazla,daha derinsin.
sen.
gokyuzune uzanan köprüsün,
mutluluga beni cekmeye calisan
ucurumdan sallanan bir umutsun.
umutsun.
ta kendisisin
her gördügümde
her icine sictigimin durumunda
kaderin
lülelerini actigi
kahkullerini savurdugu
her durumda
karsima cikansin.
siktiri boktan insanlarin söyledigi
siktiri boktan bir seysin.
yine de cozumun
sende olduguna inandigimsin.
cunku bende siktiri boktanin
en önde gideniyim, biliyorsun.
bagimli oldugum,
korkarak
icime cektigim
baska diyarlara beraber göctügüm
sonrasinda
kendimi bilmezlikle
yine sana döndügüm
kanimdasin
kalbimin ta icinde
beynimde
vucudumun her siktiri boktan
hucresindesin
o siktiri boktan vucudumu
mahvederken
bir orospu gibi
ondan betermis gibi
zülmederken
daha cok baglaniyorum
daha cok
daha
da
ve
bir parcam olmani
beklyorum
birakmak bu kadar zorken
nasil olur da
karsi cikar
daha fazla ihtiyacim
yok diye
yok
ama
yalan
her boktan sey gibi
yalan da seninle esit
buna inanmamak
yalancilik oyununu
sürdürmek
kaybedenlerin en
en en
önde gideni oldugunu
bilmek
ve
yine de
yine de sana baglanmak
yine de
sensiz yapamamak
her uzaklastigimda(yaklastigimda)
geri geri gitmek
dönmek ve bir
daha hic dönmemek
ayni yaraya
defalarca tuz basmak
ve bundan zevk almak..
you're my hero(ine).